Click here to edit title

Click here to edit subtitle

Even voorstellen:

  

Mijn naam is Deana Timmer, sinds 2001 woonachtig in zuid-west Frankrijk, samen met mijn man en zoon. In 1992 kwam de eerste labrador in ons leven, een zwarte teef, "Onyx van de Witte Hoeve's Hof". Onyx was een mooie klassieke labrador met een droomvacht en een super otterstaart. In 1995 werden haar 7 kinderen bij ons thuis geboren onder onze kennelnaam "Jewels of the Nile", dochter Jade is bij ons gebleven (de vader van het nest was de chocolade bruine reu Glenin Tricky Master). Ook Jade was zwart. Met de meeste eigenaren van Jade's broertjes en zusjes hebben we tot op de dag van vandaag nog heel fijn contact. Onze 2 zwarte dames hebben samen met ons veel mooie avonturen beleefd en ons vele mooie jaren geschonken. Ook de geboorte van onze zoon Lennard werd fantastisch ontvangen. Zij waren toen inmiddels 7 en 3 jaar oud. Lennard, Onyx en Jade waren een drie-eenheid. Ik kan geen foto-album openslaan of ik zie die 3 lieverds samen. In oktober 2007 is Jade overleden aan een slokdarmverlamming (wat een verdriet), zij was bijna 13 jaar oud. Een jaar later, in november 2008 overleed haar moeder Onyx aan ouderdom, zij was, op 4 maanden na, 17 jaar. Wat een prachtleeftijd voor een rashond!!! We hebben mooie herinneringen aan beide dames. Na een aantal maanden begon het toch weer te kriebelen, dat bekende labrador-virus. Het was zoooooooooooo stil en netjes in huis. Aangezien ik helemaal verliefd was op een zwarte Franse reu, "Multi Champ. Thanks a lot de La Legende de la Loutre", ben ik op zoek gegaan naar een fokker die deze prachthond gebruikt had voor een dekking. Al snel vond ik een superkennel (lang leve het Internet). Victor-Victoria's in Belgie. Wel ver weg, maar wat je ver haalt is goed en lekker zegt men............... Het contact tussen de fokster en mijzelf was al snel meer dan goed en mama Emma bleek al net zo mooi te zijn als papa Black. We waren dan ook blij dat we op de wachtlijst mochten voor een pup van Emma (English Touch Brown Baggy) en onze droomreu, die de roepnaam Black draagt. We hebben alles (op afstand) kunnen meemaken, de loopsheid, de dekking op Valentijnsdag, de echo's en uiteindelijk de geboorte op 15 april 2009. Onze Diégo was geboren (Victor-Victoria's Indigo), een chocolade bruine reu!

Aangezien er maar 1 bruine reu in het nest was wisten we zeker wie onze Diégo was en konden dan ook veel exclusieve foto's ontvangen per e-mail (1000 maal dank Eva). Diégo heeft 1 broertje en 7 zusjes. Toen ze 5 weken oud waren hebben we een bezoek gebracht en 3 weken later mochten we onze bruine beer ophalen, die inmiddels ruim 9 kilo woog!!!! Het was een flinke rit, 900 km heen en 900 km terug, maar het was de moeite meer dan waard, we hebben een pracht van een hond, die super gesocialiseerd is, mede dankzij de 3 kinderen van de fokster (dank jullie wel Justine, Thomas en Camille).

Hoe zijn we aan de naam Diégo gekomen...............................

In Belgie moesten in 2009 de namen van alle rashonden met stamboom, met de letter I beginnen. INDIGO zou het worden, een mooie naam en dito kleur. Maar we vonden dat geen geschikte roepnaam.  Dus gezocht naar een naam die er wel een beetje op leek, stoer en niet te lang was. Diégo leek er wel op dat vonden we direct een prima naam. Het bijzondere is dat wij op de dag dat we deze namen gekozen hadden, een hele mooie film zagen....... "Capitaine Alatriste" waarvan de hoofdrolspeler Diégo heet (Capitaine Diégo Alatriste) en zijn beste vriend Indigo (Indigo de Balboa)................ en toen wisten we het zeker, toeval bestaat niet. 

Veel plezier op deze site................................